Wat is familieopstelling

Familieopstellingen

 

 

 

 

Wat is familieopstelling?

Een familieopstelling is als een hersenaura. Een hersenaura verwijst echter naar onze complexe verbindingen en associaties. Een familieopstelling is een natuurlijke formatie van verbindingen en verbanden die je thuis maakt. Het is niet toevallig dat jij en je kind met elkaar verbonden zijn. De familieopstelling wordt niet door geluk gecreëerd, maar is een resultaat van de manier waarop je je kind leidt om van je te houden, je te eren en te respecteren. Familieopstelling is het resultaat van onderlinge verbindingen die een gezonde vader-kind relatie ondersteunen. Natuurlijk is de complexe inherente samenhang en balans niet vooraf ingesteld; het is waar jij en je kind verbonden zijn.

Wees geen donor oferiauss! Jullie zijn de mentoren van jullie kind. Jullie familie-aura omvat zowel positieve als negatieve patronen. Wat we doen, hoe we ons gedragen, de taal die we gebruiken; elk positief en negatief gedrag wordt beïnvloed door onze familieopstelling. De familieopstelling wordt gecreëerd door de manier waarop we tegemoet komen aan de behoeften van ons kind. Het is niet wat we doen, het is hoe we handelen, en wat we doen is gekoppeld aan de behoeften van het kind. Er is een familieopstelling van de behoeften van elk kind, niet alleen de vier grote behoeften – fysiek, emotioneel, spiritueel en intellectueel – die ontwikkeld worden in de kindertijd en inherent zijn aan onze ouderlijke relatie. Je hebt misschien van andere familieleden, in deze complexe relatieconstellatie, geleerd dat je weliswaar onvoorwaardelijk van je kind houdt, maar dat je soms andere volwassenen nodig hebt om bepaalde taken over te nemen. In die situaties kan je kind zich verzetten en kwetsende dingen zeggen.

Een andere dynamiek die vaak optreedt is dat, en niet om onder het pad te gaan, kinderen pestkoppen kunnen zijn en beweren dat je te streng bent, dat je te gemeen tegen hen bent. Wanneer we de familieconstellatie projecteren op de kinderbevolking hebben we een epidemie van geweld en misbruik. Kinderen die voortdurend twijfelen aan hun vader of zelfs aan het noemen van hun moeder, zijn te vinden op elke school in de onderontwikkelde landen. In alle culturen is het niveau van eigenwaarde van kinderen laag. Kinderen die met een gedocumenteerd of naar een eeuw geleden verwezen leven in een plattelandsgebied, lopen ook de kans kindsoldaten, zelfmoordmoordenaars of corrupte volwassenen te worden.

Wij zijn de eerste leraren van ons kind. Het is onze taak om hen te bekrachtigen. Hoe wij onze dag doorbrengen met onze kinderen bepaalt hun toekomst, omdat onze woorden en ons gedrag op dat moment het duidelijkst tot hen spreken. Onze woorden en ons gedrag ondersteunen of verzetten zich tegen de gezinsconstellatie. Als wij reageren, leren onze kinderen op ons te reageren, als wij reageren, en hun gedrag leert te reageren op onze reacties, groeit de collectieve familieopstelling. Hoe meer we onze kinderen betrekken in een liefdevolle, bewuste communicatie, als een gezin, hoe groter de collectieve hersenaura.

Wil een ouder een positieve invloed hebben op de opstelling van zijn kind, dan moet hij beseffen dat hij bewust moet deelnemen aan het aanpakken van de emotionele behoeften van zijn kind. Kinderen beschouwen hun ouders niet langer als zelfvoorzienend; zij beschouwen hun ouders als “rubberen stempels” om hun gedrag op te maken. Dat betekent dat er ten minste drie primaire verschillen zijn tussen jou en je kind: de verdeelde aandacht, het principiële verschil in structuur, en de vrijheid die we als ouders hebben.

Het zijn dus echt de engelen van de ouders die bijzonder programmeerbaar kunnen zijn, om de problemen van hun kind te ontdekken, en hen te steunen in hun eigen overleving en ontwikkeling.

De eerste reacties van kinderen op de verzoeken van de ouders zijn een product van hun aanvankelijke behoefte om erbij te horen en om iemand (hun ouders) te hebben om op te rekenen.

lees meer:

You Might Also Like

Leave a Reply